logo

Krachtig kindbeeld

Wat betreft de benadering van kinderen en communicatie met kinderen gebruiken wij bepaalde uitgangspunten van de pedagogiek van 'Reggio Emilia'[1].

Wij gaan ervan uit dat kinderen worden geboren met vele mogelijkheden. Ze zijn sterk, krachtig en creatief. Een kind is een door en door sociaal wezen dat al vanaf zijn geboorte aangewezen en uit is op communicatie met de ander en de wereld.

Uitgaande van deze visie laten de pedagogisch medewerkers de kinderen eerst zélf dingen proberen of problemen oplossen. Daarnaast willen zij kinderen de ruimte geven ervaringen op te doen en gaan zij er vanuit dat het kind best veel dingen al kán, waardoor kinderen zelfvertrouwen aanleren.

Er is een groot machtsverschil tussen de pedagogisch medewerker en het jonge kind. Wanneer pedagogisch medewerkers zich overal mee gaan bemoeien en -goed bedoelde- hulp en aanwijzingen geven, krijgt het kind een zwak zelfbeeld; hij durft niets meer alleen te doen en heeft veel hulp nodig. De pedagogisch medewerker zal ook bijvoorbeeld het zelfbeeld van een kind versterken door hem te vragen een jonger kind te helpen met het aantrekken van zijn jas, te helpen met tafel dekken of iets naar de keuken te brengen, 'omdat hij dat zo goed kan'.

Fysiek gezien benaderen wij de kinderen op kindhoogte. Dat wil zeggen dat de ogen van de pedagogisch medewerker op dezelfde hoogte zijn als die van het kind.

De pedagogisch medewerkers zullen de kinderen ook eerst aanspreken voordat zij iets met ze gaan doen. Bijvoorbeeld wanneer zij van plan zijn een kind iets te vragen. Wanneer een pedagogisch medewerker zachtjes van achteren aan komt lopen en zonder aankondiging een hand op de schouder van het kind legt, schrikt het waarschijnlijk. Wanneer hij eerst bij zijn naam genoemd wordt, kijkt hij automatisch om. Waardoor hij tijdig ziet dat er iemand aan komt en voorbereid is op het feit dat hij aangeraakt zou kúnnen worden.

Wanneer pedagogisch medewerkers een kind op meters afstand iets duidelijk willen maken, lopen zij er naartoe. Wij willen in deze vorm van benadering vooral uiting geven aan ons respect voor het kind als uniek persoon.

[1] Reggio Emilia is een klein plaatsje in de streek Emilia Romagna in het noorden van Italië. Loris Malaguzzi ontwikkelde de pedagogiek van Reggio Emilia. In deze pedagogiek ligt de nadruk op: "wat kinderen kunnen en zijn" en niet op wat ze nog "niet kunnen en zijn". Men vertrouwd er op dat kinderen alles in huis hebben om zichzelf en de wereld te leren kennen.